Dane epidemiologiczne – Polska i Świat

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Podstawowe informacje epidemiologiczne

Podstawowe informacje epidemiologiczne

HIV i AIDS w Polsce – dane od początku epidemii (1985 r.) do 31 grudnia 2020 r. roku

 

26 486  zakażonych ogółem

3 815 ma AIDS

1 428 chorych zmarło

 

Więcej na ten temat:   www.pzh.gov.pl

 

Na koniec marca 2021 r. leczeniem ARV objętych było około 13 605 pacjentów. Leczenie jest prowadzone  i finansowane w ramach programu zdrowotnego Ministra Zdrowia p.n. „Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wirusem HIV w Polsce na lata 2017 – 2021”.

(dane KC ds. AIDS)

 

Na świecie żyje 38 mln osób z HIV/AIDS, w 2019 r. zakażenie HIV rozpoznano u 1,7 mln osób, 690 tys. osób zmarło z powodu chorób związanych z AIDS.

World AIDS Day, December 1, 2020

 

wprowadzono: 01.12.2017

zaktualizowano: 08.06.2021

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

HIV/AIDS A PRZEKŁUWANIE USZU I INNYCH CZĘŚCI CIAŁA

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

HIV/AIDS A PRZEKŁUWANIE USZU I INNYCH CZĘŚCI CIAŁA

                Wirus HIV przenoszony jest przez krew. Dlatego wszelkie zabiegi wymagające przerwania ciągłości skóry, podczas których może dojść do przedostania się krwi innej osoby, znajdującej się na nakłuwającym narzędziu, mogą stwarzać pewne ryzyko przeniesienia zakażenia.

 

                Zanim podejmie się decyzję o przekłuciu uszu czy innych części ciała, poddaniu zabiegom akupunktury, wykonaniu tatuażu najpierw warto upewnić się, że zabieg będzie wykonywany sterylnym sprzętem jednorazowego użytku, a jeśli to niemożliwe, sprzętem dokładnie wysterylizowanym. Wprawdzie zakażeń HIV przeniesionych w ten sposób nie obserwowano na świecie zbyt wielu, jednak prawdopodobieństwo istnieje.

                Miejscem, w którym dokonywanie tatuaży na pewno nie jest bezpieczne jest więzienie, w którym trudno o sterylny sprzęt do jego wykonywania, więc jedno narzędzie używane jest przez wiele osób. Nie ma też warunków na jego sterylizację.

 

                W Punktach Konsultacyjno – Diagnostycznych, w których testy w kierunku HIV wykonywane są bezpłatnie i anonimowo, dość często pojawiają się osoby przerażone możliwością zakażenia, gdyż dopiero po poddaniu się takim zabiegom zaczęły się zastanawiać, czy przeprowadzono je w sposób dla nich bezpieczny. Jednak odpowiedź na pytanie, czy nie doszło do zakażenia, uzyskać można dopiero po 3 miesiącach od zabiegu, czyli po upływie czasu potrzebnego do powstania przeciwciał anty-HIV w ilościach dających się wykazać testami diagnostycznymi. Dopiero po tym czasie wynik ujemny testu, potwierdza, iż rzeczywiście nic złego się nie stało.  Zamiast przez 3 miesiące umierać ze strachu lepiej wcześniej sprawdzić, czy jest bezpiecznie.

               

Dorota Rogowska-Szadkowska

październik 2016 r.

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Prezerwatywy a HIV

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Prezerwatywy a HIV

 

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

HIV/AIDS W MIEJSCU PRACY

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

HIV/AIDS W MIEJSCU PRACY

 

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Kobiety a HIV/AIDS

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Kobiety a HIV/AIDS

Zakażenie HIV w kontaktach seksualnych przenosi się znacznie łatwiej z mężczyzny na kobietę, niż z kobiety na mężczyznę (jest to spowodowane różną budową anatomiczną narządów płciowych kobiety i mężczyzny).

 

Po wyglądzie człowieka nie da się poznać, czy jest zakażony HIV – średnio przez 8-10 lat można żyć z HIV bez żadnych objawów czy dolegliwości mogących wskazywać na zakażenie. Nie wszyscy mężczyźni zakażeni HIV wiedzą o swoim zakażeniu, nie mogą  więc o tym uprzedzić partnerki seksualnej.

 

Osoby zakażone HIV nie zawsze mówią o tym swoim partnerkom seksualnym, choć istnieje odpowiedzialność karna za świadome narażanie drugiej osoby na zakażenie. Kilka lat temu głośna była historia mężczyzny, który zakaził wiele kobiet. Dla większości z nich był pierwszym partnerem seksualnym.

 

Pierwszy kontakt seksualny w życiu kobiety jest szczególnie ryzykowny, jeśli partner jest zakażony HIV. Ryzyko zakażenia jest większe dla młodych dziewcząt, z jeszcze nie w pełni dojrzałymi narządami płciowymi.

Później znowu rośnie w okresie menopauzy.

 

Nie wszystkie rodzaje aktywności seksualnej są tak samo ryzykowne. Dla kobiet największe ryzyko zakażenia HIV wiąże się z kontaktami analnymi. W kontaktach waginalnych także są bardziej narażone, niż mężczyźni. Ryzyko zakażenia, wprawdzie niewielkie, istnieje również        w seksie oralnym, kiedy nasienie dostanie się do jamy ustnej (błona śluzowa jamy ustnej jest wrażliwa na zakażenie, nawet bez istnienia urazów   i stanów zapalnych).

 

Jedynym środkiem o sprawdzonej skuteczności w zapobieganiu zakażeniu HIV (a także innym chorobom przenoszonym drogą płciową) są prezerwatywy. Dlatego w wielu krajach świata, a także w wielu krajach Unii Europejskiej promuje się ich używanie w kontaktach seksualnych. W naszym kraju podawane są często nieprawdziwe informacje o tym, że prezerwatywy mają małe otworki (mikropory), które przepuszczają zarówno HIV, jak i plemniki, bakterie i inne wirusy. Jednak w badaniach naukowych wykazano, iż pary, w których jedno z partnerów jest zakażone HIV, drugie nie – konsekwentne używanie prezerwatyw w każdym kontakcie seksualnym, od początku do końca jego trwania sprawia, iż niezakażeni partnerzy pozostają niezakażonymi. Potwierdzają je także obserwacje par,  w których zakażony HIV jest mężczyzna, kobieta niezakażona w Polsce. Konsekwentne, właściwe używanie prezerwatyw przez partnera HIV+ chroni kobietę przed zakażeniem. Takie pary mogą mieć również dzieci, w sposób bezpieczny dla kobiety, a co za tym idzie – i dla dziecka, gdyż same plemniki nie przenoszą HIV, a odpowiednio wyselekcjonowane z płynu nasiennego mogą być podane kobiecie praktycznie bez ryzyka narażenia jej na zakażenie. W Polsce jest już kilkanaścioro dzieci, które przyszły na świat w ten sposób.

 

         Dostępne na naszym rynku środki plemnikobójcze do stosowania miejscowego nie zapobiegają zakażeniu HIV – taką informację można znaleźć na ulotce. Ale ulotka nie informuje, że aktywny składnik takich preparatów – nonoksynol 9 – nie tylko nie chroni przed zakażeniem, ale w następstwie swoich własności drażniących ułatwia zakażenie. Ani środki dopochwowe zawierające nonoksynol 9, ani nawilżane nim prezerwatywy (czasem jeszcze mogą występować na rynku) nie powinny być stosowane w zapobieganiu zakażeniu HIV.

 

Zakażenie HIV może zostać przeniesione z zakażonej HIV matki na jej dziecko. Ryzyko przeniesienia zakażenia podczas ciąży, porodu lub podczas karmienia piersią noworodka – jeśli kobieta nie wie o swoim zakażeniu – wynosi około 40%. Jeśli kobieta wie o zakażeniu,              a podczas ciąży pozostaje pod opieką nie tylko ginekologa-położnika, ale także specjalisty zajmującego się terapią osób zakażonych, wówczas ryzyko to wynosi około 1%. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w rozdziale o drogach zakażenia.

         W wielu krajach kobietom planującym posiadanie dziecka lub będącym w ciąży proponuje się wykonanie testu w kierunku obecności przeciwciał anty-HIV, jako jednego z badań diagnostycznych wykonywanych dla bezpieczeństwa zarówno matki, jak i jej dziecka. W Polsce nie zawsze tak jest. Jeśli lekarz nie zaproponuje testu na HIV warto zrobić go samej, kiedy planuje się posiadanie dziecka lub na początku ciąży, najlepiej w Punkcie Konsultacyjno-Diagnostycznym,   w którym testy wykonywane są bez skierowania, bezpłatnie i anonimowo.

Lista tych Punktów znajduje się na stronie Krajowego Centrum ds. AIDS. Test powinien zrobić też przyszły ojciec.

 

Dorota Rogowska-Szadkowska

październik 2016 r.

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Jak nie można zakazić się HIV?

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Jak nie można zakazić się HIV?

HIV nie można zakazić się w taki sam sposób jak przeziębieniem lub grypą. HIV nie przenosi się poprzez kaszel lub kichanie.

 

                Nie można zakazić się HIV od psów, kotów lub innych zwierząt. Jak sama nazwa HIV mówi jest to LUDZKI (human) wirus upośledzenia odporności, czyli zakazić się nim można tylko od innego człowieka.

 

                Komary nie przenoszą HIV!!! Udowodniono to badając same komary, a także wykonując badania wśród osób mieszkających w miejscach, gdzie komary występują przez cały rok.

 

                Mieszkanie pod jednym dachem z osobą zakażoną HIV nie stwarza ryzyka przeniesienia zakażenia, pod warunkiem przestrzegania podstawowych zasad higieny: każdy z domowników powinien mieć własną szczoteczkę do zębów i maszynkę do golenia.

 

                Nie można zakazić się HIV poprzez dotykanie skóry osoby zakażonej, nawet, jeśli jest spocona (pot nie zawiera wirusa HIV, co wykazano w badaniach doświadczalnych). Łzy także nie zawierają HIV.

 

                Nie można zakazić się HIV poprzez korzystanie ze wspólnych sztućców, talerzy i innych naczyń, poprzez korzystanie ze wspólnej łazienki czy ubikacji, podczas pływania w basenie, w teatrze, w kinie, w autobusie i tym podobnych miejscach.

 

Jeden z najbardziej znanych plakatów amerykańskich z początków epidemii AIDS, kiedy już wiedziano, że AIDS powoduje czynnik zakaźny, ale jeszcze nie poznano HIV.

To dziecko mówi: „Proszę, przytul mnie. Nie mogę Cię zakazić”.

Strona internetowa Narodowych Instytutów Zdrowia USA: aidshistory.nih.gov/imgarchive/HugMe.html

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

HIV AIDS a dzieci

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

HIV AIDS a dzieci

Szansa na to, by dziecko kobiety zakażonej HIV urodziło się zdrowe zależy od tego, czy wie ona o swoim zakażeniu.

Jeśli kobieta:

  • jest świadoma swojego zakażenia,
  • podczas ciąży pozostaje pod opieką nie tylko ginekologa-położnika, ale także specjalisty terapii zakażeń HIV, wówczas ryzyko zakażenia dziecka w czasie ciąży lub porodu jest bliskie 0%,
  • jednak jeśli kobieta nie wie o swoim zakażeniu ryzyko przeniesienia HIV na dziecko wynosi 40%.

               

                W erze skutecznej terapii antyretrowirusowej nie powinny rodzić się dzieci, które zakażenie HIV nabyły od swoich matek. Jest to możliwe pod warunkiem, że lekarze rodzinni, ginekolodzy będą proponowali swoim pacjentkom planującym zajście w ciążę lub będących na początku ciąży, a także ich mężom lub partnerom, wykonanie testu w kierunku obecności przeciwciał anty-HIV.

                Jeśli lekarz nie zaproponuje takiego badania, wówczas kobieta sama powinna zrobić taki test, tylko dla własnej wiedzy, dla zapewnienia przyszłemu dziecku największego bezpieczeństwa.

 

W Polsce są dzieci zakażone HIV. Zdecydowana większość z nich nabyła zakażenie od swoich matek, jeszcze w życiu płodowym,            w okresie okołoporodowym lub później – w następstwie karmienia piersią. Wirus HIV znajduje się w mleku kobiecym, co może doprowadzić do zakażenia noworodka.

Takie dzieci mogą i powinny normalnie funkcjonować w rodzinie i w społeczeństwie. Przytulanie się, zabawa z takim dzieckiem nie stanowią żadnego ryzyka dla osób niezakażonych.

 

Dzieci zakażone HIV powinny móc chodzić normalnie do przedszkola, szkoły, studiować. Powinny prowadzić normalny tryb życia, tak długo, jak długo pozwoli na to ich stan zdrowia. Nie zagrażają swojemu otoczeniu, jeśli tylko przestrzegane są podstawowe zasady higieny i bezpieczeństwa. Dzięki istniejącym już lekom antyretrowirusowym ludzie zakażeni HIV, także dzieci, żyją znacznie lepiej i znacznie dłużej, niż na początku epidemii. Nie ma żadnego powodu, żeby nie pozwolić im na normalne życie.

 

 

Dorota Rogowska-Szadkowska,

październik 2016 r.

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Fakty i mity o HIV i AIDS

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Fakty i mity o HIV i AIDS

  1. CZY TO PRAWDA, ŻE PROBLEM AIDS NALEŻY JUŻ DO PRZESZŁOŚCI?

    NIE, to nieprawda. Na świecie każdego dnia zakaża się około 6 tys. osób, a około 4,5 tys. osób umiera z przyczyn związanych z HIV/AIDS. W Polsce każdego roku wykrywanych jest kilkaset zakażeń HIV. To znaczy, że codziennie w Polsce 2-3 osoby dowiadują się o zakażeniu HIV. W większości są to osoby młode.

    Dostępne obecnie leki antyretrowirusowe poprawiają jakość życia osób zakażonych HIV. Jednakże leczenie antyretrowirusowe musi być kontynuowane do końca życia osoby zakażonej. Leki powodują też działania uboczne. Niektóre z późnych działań ubocznych powodują zmianę wyglądu zewnętrznego, niektóre z nich mogą być także niebezpieczne dla życia. Nie jest więc prawdą pogląd, iż teraz – skoro są leki – nie trzeba bać się HIV i nie trzeba stosować zabezpieczeń np. w kontaktach seksualnych.

  2. CZY NAPRAWDĘ KAŻDY MOŻE ZAKAZIĆ SIĘ HIV LUB MIEĆ AIDS?

    TAK. Każdy, bez względu na pochodzenie rasowe, religię lub orientację seksualną, jeśli prowadzi życie seksualne lub ma kontakt z zakażoną HIV krwią może nabyć zakażenie HIV. Ani płeć, ani wiek, ani wykonywany zawód czy spełniane powołanie nie chronią przed zakażeniem. Przed zakażeniem chroni znajomość dróg zakażenia i stosowanie metod zmniejszających ryzyko zakażenia.

  3. CZY HIV PRZENOSI SIĘ PODCZAS SEKSU ORALNEGO?

    Pewne ryzyko istnieje. W pierwszych latach epidemii AIDS sądzono, iż seks oralny jest bezpieczny. Obecnie wiadomo już, że pewne ryzyko istnieje: błona śluzowa jamy ustnej jest wrażliwa na zakażenie. Bardziej ryzykowne są sytuacje, w których do jamy ustnej dostaje się nasienie, które zwykle zawiera więcej wirusa, niż wydzieliny narządów płciowych kobiety. Ryzyko zakażenia w takim kontakcie jest mniejsze, niż w przypadku kontaktu waginalnego. Jednak w literaturze medycznej opisano przypadki zakażeń HIV, do których doszło w następstwie kontaktów oralnych. Kontakty oralne pociągają za sobą także ryzyko zakażenia innymi chorobami, m. in. kiłą, rzeżączką.

  4. CZY PREZERWATYWY NAPRAWDĘ ZMNIEJSZAJĄ RYZYKO ZAKAŻENIA HIV?

    TAK. Prezerwatywa dobrej jakości, właściwie założona, używana od początku do końca kontaktu seksualnego zmniejsza ryzyko zakażenia HIV (prawie 100% ochrona przed zakażeniem). Nie jest prawdą, iż prezerwatywy mają „mikropory”, przez które przedostaje się wirus i plemniki.

    Skuteczność prezerwatyw w zapobieganiu transmisji HIV potwierdzano wielokrotnie w badaniach prowadzonych wśród stałych par heteroseksualnych, w których jedno z partnerów było zakażone HIV, a drugie nie. W parach, które konsekwentnie używały prezerwatyw przy każdym kontakcie seksualnym osoba niezakażona HIV pozostawała niezakażona.

  5. CZY PRZYCZYNĄ AIDS NAPRAWDĘ JEST HIV?

    TAK. HIV powoduje stopniowe niszczenie układu immunologicznego (odpornościowego) osoby zakażonej aż do rozwinięcia się zespołu różnych infekcji i rodzajów nowotworów, który nazywamy AIDS.

    Istnieje jednak niewielka grupa uczonych, głównie zajmujących się naukami podstawowymi w medycynie, a nie pacjentami, którzy negują związek przyczynowo skutkowy między HIV a AIDS. Takie poglądy do niedawna były uznawane oficjalnie w Republice Południowej Afryki. Efektem jest to, że liczba zakażeń okołoporodowych dzieci i zgonów spowodowanych AIDS rośnie w tym kraju dramatycznie. Istnieją dane mówiące, iż około 25% młodych  ludzi w RPA zakażonych jest HIV; częściej dotyczy to kobiet.

  6. CZY MOŻLIWE JEST WYLECZENIE HIV?

    NIE. Leki antyretrowirusowe nie są w stanie usunąć wirusa z organizmu osoby zakażonej, jednak hamują namnażanie się wirusa i zwalniają przebieg zakażenia.

  7. CZY ISTNIEJE SZCZEPIONKA CHRONIĄCA PRZED ZAKAŻENIEM HIV?

    NIE. Wprawdzie badania nad szczepionką profilaktyczną trwają, jednak dotychczasowe próby zakończyły się niepowodzeniem. Obecnie jedynym sposobem ochrony przed HIV pozostaje wiedza o drogach zakażenia, sposobach zmniejszania ryzyka i stosowanie tej wiedzy w życiu.

  8. CZY HIV MOŻE PRZETRWAĆ POZA ORGANIZMEM CZŁOWIEKA?

    HIV jest wirusem, który do życia potrzebuje organizmu człowieka. Poza organizmem szybko ginie.
    Niszczą go wszelkie środki dezynfekcyjne, także woda z mydłem.
    Ginie w wyższych temperaturach (powyżej 56°C po kilku minutach, w 100°C – natychmiast).

  9. CZY TRANSFUZJA KRWI JEST BEZPIECZNA?

    W krajach rozwiniętych, także w Polsce, każda porcja krwi oddanej w stacjach krwiodawstwa badana jest w kierunku zakażenia HIV. Zmniejsza to znacznie ryzyko przeniesienia zakażenia. W Polsce od 1995 r. nie stwierdzono przypadków zakażeń przez transfuzję krwi.

Na początku epidemii HIV wiele osób zostało zakażonych poprzez krew lub preparaty krwiopochodne (np. używane w leczeniu chorych na hemofilię). Transfuzje krwi i czynników krwiopochodnych mogą nieść za sobą ryzyko zakażenia HIV w krajach rozwijających się.

  1. CZY BYCIE DAWCĄ KRWI JEST BEZPIECZNE?

    W krajach rozwiniętych, w których używa się jednorazowego sprzętu nie można zakazić się w ten sposób. Polska jest krajem bezpiecznym dla krwiodawców. Jednak w krajach rozwijających się może wystąpić takie ryzyko.

  2. CZY WIZYTA U DENTYSTY NIESIE RYZYKO ZAKAŻENIA?

    Leczenie dentystyczne nie powinno nieść ze sobą żadnego ryzyka pod warunkiem, że wszystkie narzędzia są sterylizowane po każdym użyciu oraz stosowane jest postępowanie chroniące przed przenoszeniem infekcji.

  3. CZY OSOBY ZAKAŻONE HIV MOGĄ MIEĆ DZIECI?

    TAK. Jeśli kobieta zakażona HIV wie o swojej infekcji, podczas ciąży pozostaje pod opieką nie tylko ginekologa-położnika, ale także specjalisty terapii AIDS, wówczas szanse na urodzenie zdrowego dziecka wynoszą ponad 99%.

    W przypadku pary, w której mężczyzna jest zakażony HIV również możliwe jest bezpieczne posiadanie dzieci. Plemniki nie przenoszą wirusa, który znajduje się w innych komórkach płynu nasiennego. Dokładne „wypłukanie” plemników (opracowano metody pozwalające na to) i podanie ich kobiecie chroni ją przed zakażeniem. A jeśli kobieta nie będzie zakażona HIV dziecku nic nie grozi.

    W Polsce jest już kilkanaścioro dzieci, które przyszły na świat dzięki tej procedurze. Kilka żon zakażonych HIV mężczyzn jest w ciąży – wszystkie te kobiety nie są zakażone HIV.

 

dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska

 

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Co warto wiedzieć o testowaniu

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Co warto wiedzieć, zanim podejmie się decyzję o zrobieniu testu na HIV?

 

 

wprowadzono: 18.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Często zadawane pytania dotyczące HIV i AIDS

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

CzĘsto zadawane pytania dotyczĄce HIV i AIDS

wprowadzono: 17.10.2018

 
 
 

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Rozmiar czcionek
Wysoki kontrast