Spotkanie wysokiego szczebla ONZ w sprawie HIV/AIDS – 2021 The High-Level Meeting on AIDS, w dniach 8 – 10 czerwca b.r. (wirtualnie)

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

Informacje prasowe

Print Friendly, PDF & Email

Spotkanie wysokiego szczebla ONZ w sprawie HIV/AIDS – 2021 The High-Level Meeting on AIDS, w dniach 8 - 10 czerwca b.r. (wirtualnie)

logoW dniach 08 – 10 czerwca 2021 r., w siedzibie ONZ w Nowym Jorku odbywa się Spotkanie wysokiego szczebla ONZ, poświęcone przeglądowi postępów w zwalczaniu epidemii HIV/AIDS na świecie w ciągu ostatnich pięciu lat, tj. okresu od spotkania, które odbyło się w 2016 roku.

W pierwszym dniu obrad Zgromadzenie Ogólne NZ przyjęło nową deklarację polityczną w sprawie HIV/AIDS, która wskazuje główne kierunki działań w nadchodzących latach. Spotkanie wysokiego szczebla otwiera dziesięcioletni okres, w którym do 2030 roku ma nastąpić eliminacja AIDS, jako jednego z czynników zagrażających zdrowiu publicznemu (zgodnie z globalną strategią UNAIDS) oraz zmniejszenie nierówności w dostępie do profilaktyki i leczenia HIV/AIDS. Spotkanie odbywa się w historycznym momencie, tzn. 40 lat po zdiagnozowaniu i opisaniu pierwszych przypadków HIV na świecie i 25 lat od powstania Wspólnego Programu Narodów Zjednoczonych Zwalczania HIV i AIDS (UNAIDS).

 

Deklaracja Polityczna stanowi kontynuację poprzedniej deklaracji z 2016 roku – Political Declaration On the Fast-Track to End AIDS in the age of Sustainable Development. Przewiduje się nawiązanie do Raportu Sekretarza Generalnego ONZ António Guterresa, Addressing inequalities and getting back on track to end AIDS by 2030, w którym apeluje on do likwidowania nierówności hamujących postępy w globalnym zwalczaniu HIV/AIDS i zakończenie epidemii w 2030 roku oraz do nowej globalnej strategii AIDS na lata 2021-2026 – End Inequalities. End AIDS. Global AIDS Strategy 2021-2026.

 

Końcowa treść Deklaracji została wypracowana w oparciu o negocjacje pomiędzy państwami członkowskimi ONZ, uzupełniona o główne tezy Raportu Sekretarza Generalnego oraz uwagi przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

 

Uczestnicy paneli omawiają, m.in. następujące tematy:

– nierówności pomiędzy państwami i poszczególnymi obszarami geograficznymi w dostępie do profilaktyki i świadczeń medycznych związanych z HIV/AIDS;

– przeciwdziałanie HIV/AIDS wśród osób o największym ryzyku zakażeń (populacje kluczowe); – zbieranie i wykorzystywanie danych naukowych do ogniskowania działań profilaktyczno- diagnostyczno-leczniczych HIV/AIDS i STI.

– opieka pediatryczna nad dziećmi zakażonymi HIV;

– potrzeby państw i regionów w zakresie inwestycji w profilaktykę HIV adresowaną do populacji o największym ryzyku zakażeń;

– zwiększenie testowania w populacjach kluczowych i wśród ogółu społeczeństwa, po to, aby osiągnąć cele 95-95- 95 dotyczące diagnostyki i leczenia HIV/AIDS, założone w planie działań do 2025 roku i w strategii eliminacji AIDS do 2030 roku;

– możliwości realizacji strategii 10-10-10 w kontekście równego dostępu (cena-jakość-dostępność) do leczenia/leków, produktów leczniczych i nowych metod diagnostyki. Strategia 10-10-10 zakłada, że do 2025 roku mniej niż 10% państw będzie ograniczało swoim obywatelom swobodny dostęp do wymiaru sprawiedliwości, mniej niż 10% osób z populacji kluczowych – żyjących z HIV, będzie doświadczało stygmatyzacji i dyskryminacji, mniej niż 10% kobiet, dziewcząt, osób żyjących z HIV i z populacji kluczowych będzie doświadczać przemocy i nierówności związanych z płcią.

 

Omawiane jest również finansowanie globalnych działań na rzecz przeciwdziałania HIV/AIDS w najbliższych latach. Problemem jest dynamicznie zmieniające się środowisko ekonomiczne, spadek nakładów na profilaktykę, braki kadrowe wśród specjalistów HIV i STI, niedofinansowanie organizacji pozarządowych, nowe zagrożenia dla zdrowia ludności, takie jak pandemia SARS-CoV-2. Paneliści dyskutują możliwość wykorzystania budżetu przeznaczonego na walkę z HIV/AIDS na inne działania, których celem jest dostępność świadczeń medycznych i ogólna poprawa zdrowia ludności (Universal Health Coverage). Omówione są sposoby zapewnienia środków na realizację programów zdrowotnych, wziąwszy pod uwagę sytuacje nadzwyczajne i kryzysowe, takie jak pandemia COVID-19 oraz konieczność utrzymania programów na odpowiednio wysokim poziomie. W czasie dyskusji poruszane są także kwestie ekonomiczne, hamujące funkcjonowanie programów przeciwdziałania HIV/AIDS i STI, takie jak: zadłużenie organizacji i obywateli, wysokie podatki, nielegalny handel, brak ciągłości działań oraz nierówny dostęp ludności do świadczeń profilaktyczno-leczniczych.

 

Dyskutowane są również kwestie praw kobiet i praw człowieka (ogólnie) w kontekście nierówności w dostępie do profilaktyki i świadczeń medycznych HIV/AIDS.

 

Omawiane są także możliwości jakie daje współpraca wielosektorowa w zwalczaniu COVID-19 i HIV oraz wykorzystanie najlepszych praktyk (zmiany strukturalne, polityka, innowacje) do budowania systemu gotowości i odpowiadania na zagrożenia zdrowotne w długim okresie (preparedness and response system) – co jest zgodne z Celami Zrównoważonego Rozwoju (SDGs).

 

Delegacji Polskiej na spotkaniu wysokiego szczebla ONZ przewodniczy Pani Anna Goławska, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia.

 

 

 

 

 

wprowadzono: 09.06.2021

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Czterdzieści lat AIDS — UNAIDS prezentuje nowe dane na temat HIV

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

Informacje prasowe

Print Friendly, PDF & Email

Czterdzieści lat AIDS — UNAIDS prezentuje nowe dane na temat HIV

5 czerwca świat obchodził 40. rocznicę pierwszych zgłoszonych przypadków HIV. Z tej okazji UNAIDS opublikował nowy raport przedstawiający najnowsze dane i trendy pandemii HIV.

 

W Raporcie wyszczególniono główne wyzwania, prowadzące do zakończenia AIDS i wskazano kierunki działań na następne pięć lat. Nowe dane UNAIDS pokazują, że dziesiątki krajów osiągnęły lub przekroczyły cele na 2020 rok wyznaczone przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w 2016 r. — dowód na to, że były to cele osiągalne. „Kraje osiągające dobre wyniki w zapobieganiu HIV/AIDS wskazały drogę, którą można podążać” – powiedziała Winnie Byanyima, dyrektor wykonawczy UNAIDS. „Odpowiednie finansowanie programów, autentyczne zaangażowanie społeczności lokalnych, podejście oparte na prawach oraz wykorzystanie dowodów naukowych do budowania strategii zatrzymały epidemię i uratowały życie wielu osób. Te elementy okazały się nieocenione w również w przypadku pandemii COVID-19”.

 

W Raporcie wskazano, że na całym świecie liczba osób leczonych wzrosła ponad trzykrotnie od 2010 r. W 2020 r. 27,4 mln z 37,6 mln osób żyjących z HIV miało leczenie ARV, w porównaniu z zaledwie 7,8 mln w 2010 r. Wprowadzenie przystępnego cenowo, wysokiej jakości leczenia zapobiegło 16,2 mln zgonów od 2001 roku. Wprowadzenie terapii antyretrowirusowej wpłynęło również na zmniejszenie liczby zgonów o 43% od 2010 r. Osiągnięto również postęp w ograniczaniu nowych zakażeń HIV, ale był on znacznie wolniejszy – spadek o 30% od 2010 r.

 

Osiągnięcie do 2025 roku założonych celów: dostęp do usług związanych z leczeniem dla 95% osób, które ich potrzebują, zmniejszenie liczby zakażeń HIV do mniej niż 370 000 rocznie, a liczby zgonów związanych z AIDS do mniej niż 250 000 do 2025 roku, będzie wymagało inwestycji w wysokości 29 miliardów USD rocznie do 2025 roku. Każdy dodatkowy 1 USD inwestycji we wdrożenie globalnej strategii AIDS przyniesie zwrot w wysokości ponad 7 USD w postaci korzyści zdrowotnych.

 

Publikacja raportu nastąpiła na kilka dni przed przyjęciem przez państwa członkowskie ONZ ważnej deklaracji politycznej w sprawie AIDS na spotkaniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie AIDS, które ma się odbyć w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w dniach 8 – 10 czerwca br.

 

Raport dostępny jest na portalu UNAIDS: unaids.org 

 

 

 

 

 

wprowadzono: 07.06.2021

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Szczepienia przeciwko COVID-19 a przyjmowanie leków antyretrowirusowych przez osoby zakażone HIV

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Szczepienia przeciwko COVID-19 a przyjmowanie leków antyretrowirusowych przez osoby zakażone HIV

Osoby żyjące z HIV powinny być szczepione przeciwko zakażeniu SARS-CoV-2 tak jak wszyscy inni obywatele.

 

W Telefonie Zaufania HIV/AIDS i w mailach do Poradni Internetowej Krajowego Centrum ds. AIDS w ostatnim okresie pojawiają się niepokojące wiadomości od osób żyjących z HIV zgłaszających się na szczepienia.

 

Niektórzy lekarze kwalifikujący do szczepienia mówią pacjentom, że po szczepieniu przeciwko COVID-19 powinno się odstawić leki antyretrowirusowe przynajmniej na tydzień. To bardzo niebezpieczna dla pacjentów rada. Nie można przerywać terapii ARV, bo odstawienie leków powoduje przyspieszenie namnażania się wirusa HIV w organizmie osoby nim zakażonej, co może prowadzić do obniżenia odporności i innych niekorzystnych dla zdrowia konsekwencji.

 

Kolejnemu pacjentowi lekarz rodzinny odradzał szczepienie, mówiąc, że jest dla niego niebezpieczne. Tymczasem osobom żyjącym z HIV szczepionki przeciwko COVID-19 przynoszą te same korzyści, co innym ludziom – zapobiegają ciężkiemu zachorowaniu spowodowanemu wirusem SARS-CoV-2 i potencjalnie zmniejszają jego transmisję na innych.

 

Osoby żyjące z HIV powinny regularnie przyjmować skuteczną terapię antyretrowirusową, która nie tylko utrzymuje ich w zdrowiu, ale także zapobiega przenoszeniu zakażenia HIV. Jeżeli pacjent ma wątpliwości, powinien zgłosić się do swojego lekarza prowadzącego terapię ARV.

 

Warto też przypomnieć, że dopóki częstość zakażeń nie obniży się w populacji do bardzo niskich wartości, nadal wszyscy, bez względu na stan zdrowia, powinni przestrzegać podstawowych zaleceń zapobiegania zakażeniu SARS-CoV-2, to znaczy: zachowywać fizyczny dystans, regularnie myć ręce oraz nosić maseczkę na twarzy w przestrzeniach zamkniętych, nawet po szczepieniu.


dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska

Wprowadzono 17.05.2021 r.

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Szczepienia przeciwko COVID-19

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

Informacje prasowe

Print Friendly, PDF & Email

Szczepienia przeciwko COVID-19

Informacje na temat szczepień przeciwko Covid-19 znajdują się na stronie http://gov.pl/szczepimysie

 

 

 

 

wprowadzono: 07.01.2021

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Informacja dla pacjentów objętych Programem leczenia ARV.

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Informacja dla pacjentów objętych Programem leczenia ARV.

Szanowni Państwo

W związku aktualną sytuacją epidemiologiczną oraz licznymi zapytaniami pacjentów Krajowe Centrum ds. AIDS informuje, że na dzień dzisiejszy nie ma żadnego zagrożenia przerwania ciągłości terapii ARV w ramach realizacji Programu polityki zdrowotnej Ministra Zdrowia pn. „Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z HIV
w Polsce”.

Wszystkie placówki medyczne realizujące Program Leczenia ARV
są na bieżąco zaopatrywane w leki antyretrowirusowe zgodnie ze złożonymi zamówieniami i prowadzą  ich dystrybucję do pacjentów. Ponadto, aktualnie trwają kolejne postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na zakup leków antyretrowirusowych.  Rozstrzygniecie przetargów jest planowane w ciągu najbliższych 2-3 tygodni.

Równocześnie informujemy, że w poszczególnych placówkach medycznych mogą zaistnieć pewne zmiany organizacyjne, np. godzin pracy, miejsca wydawania leków itp. związane z aktualną sytuacją.

Dlatego też, przed wizytą w przychodni prosimy o kontakt z placówką medyczną
i upewnienie się odnośnie terminu Państwa wizyty oraz odbioru leków antyretrowirusowych.

Wobec szerzących się zachorowań na COVID-19 prosimy o rozważenie możliwości ograniczenia wizyt w przychodniach, pobieranie leków ARV na 2-3 miesiące
oraz dostosowanie się do zaleceń mających na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się wirusa.

Należy pamiętać o częstym myciu rąk wodą z mydłem i unikaniu dotykania okolic oczu, nosa i ust. Wskazane jest zachowanie bezpiecznej odległości (4,5 m) od osoby, która kaszle, kicha lub ma gorączkę.

W przypadku pytań zachęcamy do kontaktu mailowego na adres aids@aids.gov.pl

 

wprowadzono: 18.03.2020

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Koronawirus i HIV.

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

HIV/AIDS

Print Friendly, PDF & Email

Koronawirus i HIV

Podczas odbywającej się w zeszłym tygodniu Konferencji dotyczącej Retrowirusów i Infekcji Oportunistycznych (CROI 2020) eksperci z USA i Chin przekazali najnowsze informacje dotyczące koronawirusa. Wskazali, że choć nie ma obecnie danych dotyczących przebiegu zakażenia tym wirusem u ludzi żyjących z HIV, to ryzyko może być większe dla tych, którzy mają niską liczbę komórek CD4 i tych, którzy mają nieregularny dostęp do leczenia antyretrowirusowego.

12 marca Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podała, że znanych jest 125 tys. przypadków zachorowań na COVID-19, jak nazywa się choroba układu oddechowego powodowana przez wirus, zgłoszonych ze 117 krajów świata, która spowodowała około 4 600 zgonów.

Większość osób zakażonych nowym koronawirusem – oficjalnie nazwanym SARS-CoV2 – choruje łagodnie, około 20% może chorować poważniej. Osoby starsze, osoby z współistniejącymi innymi chorobami i mający upośledzony – z różnych przyczyn – układ odpornościowy mają większe ryzyko pojawienia się poważnych komplikacji.

 

Epidemiologia w Chinach.

Dr Zunyou Wu z Chińskiego Centrum Kontroli Chorób i Prewencji (CCDC) przekazał dane dotyczące rozwoju epidemii w Chinach.

Po 11 dniach od zgłoszenia do CCDC trzech niezwykłych przypadków zapaleń płuc wśród członków tej samej rodziny 27 grudnia zidentyfikowano SARS-CoV2, a w ciągu dni zsekwencjonowano wirus, zaczęto rozpowszechniać pierwszy test PCR. Miasto Wuhan zamknięto 23 stycznia i po czym wprowadzono „kordon sanitarny” dla prowincji Hubei, który objął 59 milionów ludzi.

Dr Wu: „To jest nowy wirus, nie mamy na niego odporności, leków, szczepionki i żadnych cudownych sposobów kontrolowania go. Użyliśmy tylko podstawowych środków ochrony zdrowia publicznego”. Oszacował, że wysiłki te zapobiegły co najmniej milionowi przypadków w Chinach.

Większość przypadków zakażeń w Wuhan była następstwem ścisłych kontaktów i często występowała w rodzinach. Dr Wu: rozsiewanie wirusa rozpoczyna się na 24 – 48 godzin przed wystąpieniem objawów i jest największe w początkach przebiegu choroby. Rozsiewanie trwa zwykle przez 7 do 12 dni w przypadkach łagodnych, ale może trwać ponad 2 tygodnie w przypadkach ciężkich.

Średni czas od ekspozycji do wystąpienia objawów wynosi 5 – 6 dni. W momencie rozpoznania 80% przypadków to zachorowania łagodne, 15% – ciężkie, w 5% stan pacjentów uznawano za krytyczny. Spośród tych z łagodną chorobą od 10 do 15% będzie miało ciężki przebieg, a spośród nich 15 – 20% będzie w stanie krytycznym.

Gorączka jest najczęstszym objawem – występuje u około 80% pacjentów, około 40% ma kaszel. Wiele osób z łagodną chorobą ma niewiele objawów, choć dr Wu stwierdza, że prawdziwie bezobjawowe zakażenie „wydaje się być rzadkie”. W późniejszym okresie choroby pacjenci mogą mieć trudności w oddychaniu i może dojść do zapalenia płuc. Czas do wyzdrowienia z łagodnej choroby to średnio 2 tygodnie a w cięższych przypadkach do 6 tygodni.

 Jednak, jak opisuje Ralph Baric z Uniwersytetu z Karoliny Północnej COVID-19 może postępować do zespołu ostrej niewydolności oddechowej, który następuje wówczas, kiedy zniszczone pęcherzyki płucne nie mogą dostatecznie wymieniać tlenu, co potencjalnie prowadzić może do niedotlenienia, niewydolności narządów i śmierci. Dodatkowo dalsze uszkodzenie płuc jest powodowane przez odpowiedź układu immunologicznego na zakażenie.

W podpowiedzi na pytania wirtualnej widowni Barric powiedział, że nie wiadomo dotąd czy osoby zakażone nabierają odporności (i jeśli tak, jak długo trwającej), czy wirus ustanawia długo utrzymujące się rezerwuary w organizmie, czy może dojść do reinfekcji (ponownego zakażenia); pojawiają się doniesienia o takich przypadkach, choć wydaje się to rzadkim zjawiskiem.

 

Grupy podwyższonego ryzyka.

Dr John Brooks z amerykańskiego Centrum Kontroli Chorób i Prewencji (CDC) omówił rozprzestrzenianie się wirusa poza Chinami. „Powszechne szybkie rozprzestrzenianie się w naszym hiper-połączonym świecie stwarza wyzwania w czasie rzeczywistym”, jeśli chodzi o przewidywanie przebiegu epidemii, powiedział.

Przypadki COVID-19 osiągnęły szczyt w początku – połowie lutego, po czym ich liczba zmniejszyła się ogromnie. Epidemia zaczęła rozprzestrzeniać się po świecie. Do 25 lutego nowe przypadki zakażeń, poza Chinami, przekroczyły liczbę zgłoszoną w Chinach, 4 marca liczba zgonów na świecie przekroczyła liczbę zgonów zgłoszonych w Chinach.

SARS-CoV2 przenosi się przede wszystkim drogą kropelkową – kropelki uwalniane są z dróg oddechowych podczas kaszlu lub kichania i lądują na różnych powierzchniach, z których wirus może zostać przeniesiony, jeśli ktoś dotknie takiej powierzchni i przeniesie go do ust, nosa lub oczu. Wirus jest wykrywalny w stolcu, ale fekalna droga zakażenia, zdaniem dr Brooksa „jest w tej chwili mało prawdopodobna”. Nie obserwowano przeniesienia na płód kobiet ciężarnych, nie wykrywano wirusa w płynie owodniowym ani w mleku kobiecym.

Brooks podkreślał, że ciężka choroba z większym prawdopodobieństwem wystąpi u osób w podeszłym wieku i osób z współistniejącymi innymi chorobami, w tym z nadciśnieniem, cukrzycą, chorobami serca i naczyń lub przewlekłymi chorobami płuc. W Chinach śmiertelność wśród osób mających 80 i więcej lat wynosiła 16%. Ale w przeciwieństwie do innych wirusów zakażających układ oddechowy COVID-19 występuje u dzieci rzadko i objawy zakażenia są na ogół łagodne.

Śmiertelność powodowana COVIDID-16 wynosi prawdopodobnie od 0,5 do 3,5% (dla grypy sezonowej to około 0,1%). „Jak wiele osób umrze zależy od tego, jak szybko choroba zostanie rozpoznana i leczona” powiedział dr Brooks.

Nie ma dotąd danych dotyczących przebiegu COVID-19 u osób z upośledzoną odpornością.

Ludzie żyjący z HIV, z których wielu ma 50 lat i więcej i wielu ma choroby współistniejące – ryzyko prawdopodobnie jest większe dla tych, którzy mają niską liczbę komórek CD4, tych, którzy nie są poddawani terapii antyretrowirusowej z pełną supresją wirusa, powiedział Brooks. Niemniej jednak poradził, aby wszyscy ludzie zarażeni wirusem HIV podjęli środki ostrożności, ponieważ jest to nowy wirus i wiele pozostaje do poznania.

Rekomendacje dr Brook’a dla osób żyjących z HIV:

  • zapewnij sobie zapas leków na 30 dni,
  • bądź na bieżąco ze szczepieniami przeciwko grypie i pneumokokom,
  • zrób plan opieki klinicznej na wypadek konieczności pozostania w izolacji lub kwarantannie,
  • utrzymuj sieć kontaktów społecznych, ale zdalnych – kontakty społeczne pomogą w utrzymaniu zdrowia psychicznego i zwalczą nudę.

Dr Brooks namawiał też społeczność z HIV do wykorzystania doświadczeń w walce z narastającą stygmatyzacją dotyczącą koronawirusa.

 

Leczenie CIVID-19 i szczepienia.

Na ten temat mówili doktorzy Baric i dr Anthony Fauci z Krajowych Instytutów Alergii i Chorób Zakaźnych (NIAIDS).

Obecnie nie ma zatwierdzonych leków, terapii immunologicznych lub szczepionek przeciwko któremukolwiek wirusowi z grupy 2b koronawirusów, do której należy SARS-CoV2. Ale, jak mówił dr Fauci, trwają poszukiwania i testowanie leków antywirusowych, przeciwciał monoklonalnych i innych. Rejestr badań klinicznych WHO obejmuje obecnie 290 badań dotyczących COVID-19.

W stadium badań pozostają leki antyretrowirusowe i działające przeciwko innym wirusom. Centrum Badań Szczepionek amerykańskiej NIDA we współpracy z innymi ośrodkami stworzył kandydata na szczepionkę, który został wysłany do ośrodków prowadzących badania kliniczne w lutym, a badanie rozpocznie się najprawdopodobniej w ciągu 2 miesięcy. Dr Fauci powiedział, że jest to najszybszy postęp od sekwencji wirusa do badań klinicznych, jaki kiedykolwiek nastąpił. Kilka innych kandydatów na szczepionki pozostaje na wczesnym etapie rozwoju. Fauci przewiduje, że najszybciej szczepionka będzie dostępna do szerszego stosowania w ciągu 12 – 18 miesięcy.

 

Na podstawie: Highleman L. Experts shed light on coronavirus response and its implications for people with HIV. 13 March 2020.

https://www.aidsmap.com/news/mar-2020/experts-shed-light-coronavirus-response-and-its-implications-people-hiv  [dostęp: 15.03.2020].

 

dr n. med.Dorota Rogowska-Szadkowska

 

wprowadzono: 16.03.2020

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Powołanie Zespołu ds. profilaktyki zakażeń przenoszonych drogą płciową przy Krajowym Centrum ds. AIDS

TELEFONY ZAUFANIA

HIV/AIDS

*czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00

**Połączenie bezpłatne

Informacje prasowe

Print Friendly, PDF & Email

Powołanie Zespołu ds. profilaktyki zakażeń przenoszonych drogą płciową przy Krajowym Centrum ds. AIDS

Za zgodą Sekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia, Dyrektor Krajowego Centrum ds. AIDS powołała Zespołu ds. profilaktyki zakażeń przenoszonych drogą płciową, który działać będzie przy Krajowym Centrum ds. AIDS.

Celem działania Zespołu jest wytyczenie priorytetów, zaproponowanie kierunków oraz wypracowanie rekomendacji do działań w zakresie profilaktyki zakażeń przenoszonych drogą płciową (ZPDP/STI) dla Krajowego Centrum ds. AIDS, w celu poprawy sytuacji epidemiologicznej oraz monitoringu tych zakażeń.

Zakres zadań Zespołu obejmuje w szczególności:

  • proponowanie kierunków polityki w zakresie rozwiązań systemowych w profilaktyce zakażeń przenoszonych drogą płciową;
  • proponowanie rozwiązań służących i dążących do integracji systemu diagnostyki i leczenia pacjentów z ZPDP/STI z innymi koinfekcjami w tym HIV;
  • nakreślenie w formie rekomendacji kierunków współpracy lekarzy zakaźników

i dermatologów w diagnostyce i leczeniu ZPDP/STI;

  • nakreślenie w formie rekomendacji kierunków współpracy, szczególnie lekarzy POZ, ginekologów i lekarzy zakaźników z lekarzami wenerologami. Chodzi o przekaz informacji, rekomendacje, kwestie diagnostyki;
  • wytyczenie kierunków działań adresowanych do lekarzy POZ, którzy najczęściej nie uwzględniają w prowadzonej w gabinetach profilaktyce i diagnostyce kwestii zakażeń przenoszonych drogą płciową;
  • inicjowanie dyskusji i sformułowanie wniosków na temat poprawy jakości danych oraz anonimizacji w zgłoszeniach dotyczących zakażeń przenoszonych drogą płciową przekazywanych do stacji sanitarno-epidemiologicznych;
  • opracowanie przejrzystych procedur oraz standardów postępowania

dla pracowników różnych pionów inspekcji sanitarnej;

  • definiowanie, analiza oraz formułowanie zaleceń rozwiązywania bieżących problemów w realizacji polityki w zakresie ZPDP/STI;
  • współpraca ze środowiskami zainteresowanymi poprawą opieki i terapii chorób rzadkich, w tym z towarzystwami medycznymi, organizacjami pozarządowymi prowadzącymi działania na rzecz zdrowia publicznego;
  • wytyczenie planu działań mających na celu poprawę sytuacji epidemiologicznej zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Pierwsze posiedzenie Zespołu odbyło się w dniu 26 lutego br.

 

wprowadzono: 28.02.2020

KRAJOWE CENTRUM DS. AIDS Agenda Ministra Zdrowia

Wszystkie prawa zastrzeżone 2017

więcej

Rozmiar czcionek
Wysoki kontrast